Nauczyciel. Urodził się 10 maja 1886 roku w Krakowie. W latach 1910-1914 był instruktorem "Sokoła" w Podgórzu. W okresie od 1918 do 1934 pracuje jako nauczyciel w Szkole Podstawowej nr 24 w Krakowie - Podgórzu, a następnie pełni obowiązki kierownika Szkoły Zawodowej w Podgórzu.
  W 1934 przechodzi do pracy w Szkole nr 25 przy ul. Zamojskiego. Nieco wcześniej, w 1929 roku, w rodzimych Łagiewnikach zakłada Koło Sportowe "Łagiewianka". W 1939 roku zostaje zmobilizowany jako porucznik WP. Bierze udział w kampanii wrześniowej. Zginął w 1940 roku.

  Urodzony 22 V 1900 r. w Grzechyni, gimnazjum ukończył w Wadowicach. Studia (filologia polska i historia) odbył na Uniwersytecie Jagiellońskim.
  Po wyjeździe z Krakowa pracował jako nauczyciel-polonista w gimnazjum we Włocławku. Tam również jako komendant chorągwi prowadził harcerstwo w sześciu powiatach.
  Po wojnie zamieszkał w Szczecinie, gdzie był wykładowcą historii literatury w Wyższej Szkole Pedagogicznej.

  Student Akademii Górniczej w Krakowie, który w 1920 roku jako jeszcze uczeń IV Gimnazjum im. H. Sienkiewicza w Krakowie wraz z Zygmuntem Miterą zorganizował na terenie VI Gimnazjum w Podgórzu 9 KDH im. płk Dionizego Czachowskiego (późniejszą "Błękitną Jedynkę").

  Student Akademii Górniczej w Krakowie, który w 1920 roku jako jeszcze uczeń IV Gimnazjum im. H. Sienkiewicza w Krakowie wraz z Januszem Woyciechowskim zorganizował na terenie VI Gimnazjum w Podgórzu 9 KDH im. płk Dionizego Czachowskiego (późniejszą "Błękitną Jedynkę").

  Profesor Gimnazjum im. J. Sobieskiego w Krakowie, kierował podgórskim hufcem aż 8 lat. Zmarł w 1931 roku.

  Nauczyciel, profesor szkół średnich Chrzanowa i Krakowa. Urodził się 25 kwietnia 1905 roku w Skołyszynie pow. Jasło. Członek ZHP od 1919 roku. W latach 1919-1931 był kolejno zastępowym, przybocznym, gospodarzem i sekretarzem Komendy Hufca, instruktorem wielu kursów, lustratorem drużyn i hufców w Chorągwi Krakowskiej. Dnia 21 września 1931 roku zostaje mianowany harcmistrzem i obejmuje Hufiec Podgórze, którym kieruje do listopada 1939 roku. W okresie okupacji jest członkiem Komendy Chorągwi Szarych Szeregów w Krakowie oraz Komendantem Hufca Szarych Szeregów w Podgórzu. Poszukiwany przez Gestapo w kwietniu 1941 roku opuszcza Kraków i ukrywa się na ziemi miechowskiej, gdzie wstępuje do Batalionów Chłopskich. Do końca wojny prowadzi zorganizowane tajne nauczanie. Po wojnie podejmuje pracę profesora Gimnazjum i Liceum im. St. Staszica w Chrzanowie, w którym pracował od 1935 roku do wybuchu wojny. W latach 1945-1949 organizuje i prowadzi kursy drużynowych, przez 2 lata kieruje Hufcem Harcerskim w Chrzanowie oraz jest członkiem Powiatowej Rady Narodowej w Chrzanowie jako delegat ZHP. W 1956 r. w Komendzie Hufca Chrzanów obejmuje referat drużyn harcerskich. Równocześnie wznawia działalność drużyn harcerskich w Liceum gdzie pracuje, organizuje Koło Przyjaciół Harcerstwa, urządza izbę harcerską oraz rokrocznie przygotowuje i prowadzi obóz harcerski drużyn z chrzanowskiego Liceum. W tym samym czasie utrzymuje stały kontakt z podgórskim Hufcem, gdzie w latach 1956-1957 jest drużynowym drużyny drużynowych. W latach 1960-1970 jest opiekunem ZHP z ramienia Rady Pedagogicznej w chrzanowskim Liceum.
  Dh Tadeusz Mitera był komendantem kilkudziesięciu obozów harcerskich, kursów i kolonii, brał udział w Zlocie Skautów Słowiańskich w Pradze w 1931 roku, uczestniczył z drużyną Hufca Podgórze w IV Jamboree w 1933 roku w Gödölö, a w lecie 1935 roku w jubileuszowym Zlocie Narodowym w Spale.
  Druh harcmistrz Tadeusz Mitera zwany przez starszych instruktorów popularnie "Dziadkiem" posiadał olbrzymi autorytet w zespole instruktorskim. Jego walory osobiste, rzadko spotykana umiejętność zjednywania sobie ludzi i gromadzenia wokół siebie zespołu zaangażowanego sprawiły, że spod Jego ręki wyrosło wielu doskonałych instruktorów harcerskich i wartościowych ludzi. W okresie pełnienia przez druha Tadeusza Miterę funkcji Hufcowego, podgórskie harcerstwo rozrosło się, mocno ustabilizowało kadrowo, uwidoczniła się zwartość zespołu instruktorskiego Hufca.

  Urodził się 1 stycznia 1917 roku w Słomnikach. W 1927 roku wstępuje do ZHP jako członek 8 Drużyny Harcerzy w Kielcach. W latach 1935-1937 jest przybocznym 8 DH im. H. Sienkiewicza w Kielcach. Po przyjeździe do Krakowa podejmuje pracę harcerską jako drużynowy 1 Podgórskiej Drużyny Harcerzy im. płk. D. Czachowskiego, którą prowadzi do wybuchu wojny.
  Po wojnie organizuje Hufiec Podgórze, którym kieruje do 1948 roku. W 1946 roku rozkazem Naczelnika Harcerzy zostaje mianowany harcmistrzem. W latach 1947-1950 jest opiekunem Bursy Harcerskiej w Krakowie. Po reaktywowaniu ZHP w 1956 roku wraca do Podgórza zostając Komendantem Hufca Podgórze przez kilka pierwszych miesięcy. Równocześnie podejmuje pracę instruktorską w Krakowskiej Komendzie Chorągwi pełniąc funkcję Kierownika Wydziału Szkolenia. W latach 1938-1948 prowadził 4 obozy harcerskie i 2 kursy drużynowych.

  Komendantka Hufca Harcerek w Krakowie-Podgórzu. Do ZHP wstąpiła w 1928 roku w 1 Drużynie Harcerek im. Emilii Plater w Tychach. W latach 1936-1938 pełniła funkcję przybocznej 2 Drużyny Harcerek w Krakowie. Tuż przed wybuchem II wojny światowej w sierpniu 1939 r. jest przyboczną Komendantki Kursu Drużynowych w Kosarzyskach.
  W marcu 1945 roku zostaje mianowana Komendantką Hufca V Harcerek w Borku Fałęckim i funkcję tę pełni do 1948 roku, tj. do czasu połączenia Hufca Harcerek z Hufcem Harcerzy w jeden Hufiec ZHP Kraków-Podgórze. W 1948 roku zostaje mianowana harcmistrzem. W 1956 roku podejmuje działalność instruktorską w podgórskim Hufcu, pełniąc przez kilka miesięcy funkcję z-cy Komendanta Hufca d/s Harcerek. W sierpniu 1958 roku organizuje i prowadzi Kurs Drużynowych w Jaroszowicach. W latach 1956-1959 należy do grona najaktywniejszych instruktorów w podgórskim Hufcu. Pracuje w Komisjach stopni młodzieżowych i instruktorskich, uczestniczy w wielu kursach zastępowych i drużynowych organizowanych wówczas przez KH, wizytuje i lustruje drużyny harcerskie. W 1959 roku po 30 latach pracy w ZHP odchodzi z czynnej działalności instruktorskiej.

  Założyciel i organizator 10 kolejowej drużyny harcerskiej w Płaszowie, drużynowy 5 Drużyny Harcerzy im. Zawiszy Czarnego w 1948 roku, kiedy to Piątka otrzymała sztandar na 30-lecie swojej działalności.

Moja biografia harcerska.

Urodziłem się 5.2.1924 r. w Bochni w rodzinie kolejarskiej. Tu ukończyłem szkołę powszechną i do wybuchu wojny 3 klasy gimnazjum w Gimnazjum i Liceum im. Kazimierza Wielkiego. Ta informacja wstępna konieczna jest do omówienia mojej biografii harcerskiej, o czym dalej mowa.
  W wieku 11 lat wstąpiłem do gromady zuchów. Pierwszą kolonię spędziłem gdzieś na Podkarpaciu. Pamiętam że prowadziła ją druhna Wachówna. Pobyt na kolonii zachęcił n do wstąpienia do drużyny harcerskiej. Drużyna istniała przy Gimnazjum i Liceum im. Kazimierzą Wielkiego w Bochni. Drużynowym był starszy ode mnie o 2 lata dh Stefan Błotnic Przyrzeczenie harcerskie złożyłem w 1938 r. na ręce hm. Kazimierza Sobolewskiego. W c żynie pełniłem funkcję kronikarza. Po wielu latach napisał o mnie w Wiadomościach Bocheńskich w 2001 r. kol. Stefan Błotnicki, że o mianowaniu mnie na tę funkcję przesądziło moje lekkie pióro i dowcip.
  W 1939 r. odbyłem 21-dniowy kurs drużynowego w miejscowości Sidzina, po którym uzyskałem tzw. próbę na drużynowego. Niezapomniany był dla mnie obóz wędrowny szlak I Brygady Legionów Józefa Piłsudskiego (należałem do zastępu Łazików). Trasa wiodła Żegociny do Nowego Sącza. Do domu wróciliśmy już w atmosferze wojny, bo był to koniec sierpnia. Wybuchła już 1 września. Zmuszony byłem, jak większość, uciekać na wschód. I skończyła się dla mnie przygoda z harcerstwem przerwałem ją w stopniu ćwika.
  W czasie okupacji nie miałem już możliwości działania w tej organizacji. Wróciłem jednak do ZHP w 1945 r. jako już dojrzały człowiek (21 lat). Otrzymałem stopień Harcerza Orlego. Pracowałem wówczas w Parowozowni Kraków - Płaszów. Była tam szkoła przygotowująca młodzież do fachu kolejarskiego w służbie trakcji. Zająłem się tą młodzieżą aby odwieść ją od picia alkoholu i palenia tytoniu. Chyba mi się to udało. Założyłem 10. Drużynę im. Bolesława Chrobrego. Chłopcy zafascynowani byli metodami działalności harcerskiej, szczególnie wycieczkami, z czym, jako kolejarze, nie mieliśmy problemów. W 1948 r. byłem drużynowym 5. Drużyny Podgórskiej im. Zawiszy Czarnego, która istniała przy szkole nr. 29 im. Jana Matejki na ul. Limanowskiego, w której dyrektorem był wówczas pan Józef Twardosz. Zachował się jeszcze z tych czasów afisz informujący o uroczystości poświęcenia sztandaru na 20-lecie istnienia tej drużyny.
  Hufiec Podgórski objąłem po hm. Beliczyńskim, z którym byłem zaprzyjaźniony, od czasu jednego obozu, który on prowadził, a którego byłem uczestnikiem. Jeszcze za czasów hm. Beliczyńskiego zostałem wysłany przez niego w 1949 r. na kurs ideologiczny ZHP do Warszawy, który prowadziła Z-ca Przewodniczącego ZHP hm. Pelagia Lewińska. Ten kurs upoważniał mnie do objęcia ważnych funkcji w ZHP.
  W 1949 r. zostałem wyznaczony przez Naczelnika ZHP na komendanta dwóch kolejno postępujących po sobie obozów szkoleniowych na funkcję drużynowego. Jeden był w Muszynie Leluchowie drugi w Maniowych k. Nowego Targu, (dziś ta wieś znajduje się na dnie zalewu). Muszę wspomnieć o pomocnikach na tych kursach. Byli nimi druhowie: phm. Edward Poradzisz, phm. Jan Bury i dh. Stefan Szymczykiewicz. W 1946 r. odbyłem 19-dniowy kurs podharcmistrzowski na II C.A.S. (Centralna Akcja Szkoleniowa) nad jeziorem Turawa k. Opola. Po tym kursie rozkazem nr 3 Naczelnika ZHP z dnia 15.3.1947 r. zostałem mianowany podharcmistrzem i jednocześnie otrzymałem stopień Harcerza Rzeczypospolitej.
  W 1950 r. zmieniła się nieco organizacja ZHP w Krakowie. Utworzono hufiec miejski pod nazwą Komenda Miasta ZHP. Zostałem mianowany przez Naczelnika ZHP Komendantem tej jednostki. Pełniłem tę funkcję od 15.VI. do 15.IX.1950 r. W tym dniu zmuszony byłem do złożenia rezygnacji z tej funkcji ze względu na ważną funkcję na PKP. W 1951 r. zostałem przeniesiony służbowo do pracy w Ministerstwie Komunikacji. Od tej pory nie miałem już możliwości działania w ZHP. Pozostał mi już tylko krzyż harcerski ze złoconymi elementami i zieloną podkładką, który noszę do dziś.

  Ekonomista, wieloletni pracownik Krakowskich Zakładów Sodowych. Urodził się 28 grudnia 1912 roku w ZSRR. Do ZHP wstąpił 12 grudnia 1932 roku w Borkowskiej Drużynie Harcerzy im. Zawiszy Czarnego. 15 sierpnia 1933 roku składa przyrzeczenie harcerskie na ręce dha hm. Tadeusza Mitery - ówczesnego Komendanta Hufca Kraków-Podgórze. Bezpośrednio po II wojnie światowej pełnił funkcję drużynowego I Borkowskiej Drużyny Harcerzy. Przez wiele lat był członkiem Komendy Hufca Podgórze. Komendant wielu obozów harcerskich i zimowisk oraz 3 kursów instruktorskich. W sierpniu 1958 r. mianowany harcmistrzem.

  Doktor, inżynier, pracownik naukowy Politechniki Świętokrzyskiej w Kielcach. Urodzony 11 maja 1933 roku w Białokrynicy k/Krzemieńca. Syn Jadwigi i Zbigniewa Trylskiego, byłego Naczelnika ZHP. Do ZHP wstąpił 4 kwietnia 1947 roku w 3 Drużynie Harcerzy im. T. Kościuszki przy Szkole Podstawowej nr 24 w Podgórzu. Jest wychowankiem tej drużyny i wspaniałego drużynowego druha harcmistrza Mieczysława Goduli. W 1949 roku zostaje przybocznym 3 DH-y. Z początkiem 1957 roku wraz z gronem wychowanków "Fioletowej Trójki" reaktywuje 3 DH-y jako jedną z pierwszych w Hufcu, która w rok później rozrasta się w Szczep "Fioletowej Trójki". We wrześniu 1957 roku zostaje mianowany z-cą Komendanta Hufca, a 5 stycznia 1959 roku zostaje Komendantem Hufca Podgórze. Jest równocześnie członkiem Komendy Chorągwi Krakowskiej i komendantem rejonu hufców m. Krakowa (1.09.1959-19.12.1962).
  8 listopada 1965 roku w związku z przeniesieniem się na stałe do Kielc i objęciem stanowiska Dziekana w Wyższej Szkole Inżynierskiej hm Zdzisław Trylski odchodzi z funkcji Komendanta Hufca Podgórze. Zostaje wybrany członkiem Rady Hufca Podgórze utrzymując z Hufcem systematyczny i owocny kontakt. Jako Hufcowy był w 1959 roku inicjatorem wieloletniej działalności programowej Hufca pn. "Jesteśmy Harcerstwem Podgórza". Za Jego kadencji w czerwcu 1960 roku Hufiec Podgórze otrzymał sztandar. Był komendantem kilkunastu obozów harcerskich i kursów instruktorskich, zorganizował i prowadził 4 zagraniczne obozy instruktorskie.
  Dh hm Zdzisław Trylski należy do grona instruktorów, którzy na trwałe zapisali się w historii podgórskiego Hufca. Jest bowiem tym Instruktorem, który pozostawił po sobie nie tylko trwały ślad, ale to co najpiękniejsze - wspomnienia wspaniałego Człowieka, Instruktora i Wychowawcy, dla którego zasada osobistego przykładu była zawsze zasadą najwyższą.

  Mgr nauk pedagogicznych. Urodził się 6 grudnia 1939 r. w Krakowie. Do ZHP wstąpił w 1949 r. będąc członkiem drużyny zuchów w Łagiewnikach. W grudniu po Zjeździe Łódzkim wstępuje do 15 Drużyny Harcerzy w rodzimych Łagiewnikach. W latach 1956-1959 pełnił funkcję zastępowego, a następnie przybocznego w 15 Drużynie Harcerzy, którą prowadził wówczas dh Stanisław Millan. Przyrzeczenie harcerskie złożył na ręce dh hm Ryszarda Stefańskiego, ówczesnego Komendanta Hufca. W latach 1959-1961 odbywa dwuletnią zasadniczą służbę wojskową w Karpackiej Brygadzie WOP, którą kończy w stopniu plutonowego. W grudniu 1961 roku rozpoczyna pracę w Komendzie Hufca Podgórze, początkowo jako instruktor organizacyjny, a następnie od 1962 roku jako Z-ca Komendanta d/s organizacyjnych. Równocześnie jest drużynowym 15 Drużyny Harcerzy, a następnie szczepowym Szczepu "Zielona Gromada" w Łagiewnikach.
  W listopadzie 1965 roku na I Konferencji Sprawozdawczo-Wyborczej zostaje wybrany Komendantem Hufca. W dwa lata później wchodzi w skład Rady i Komendy Chorągwi Krakowskiej.
  Przez 8 lat był Komendantem Rejonu Hufców m. Krakowa i Przewodniczącym Komisji Kształcenia i Stopni Instruktorskich m. Krakowa.
  3 marca 1975 roku po 10-letniej działalności na funkcji Komendanta Hufca Rada Hufca na swoim uroczystym posiedzeniu w auli IV LO zwolniła dha hm Stanisława Spólnika z tej funkcji, składając Mu serdeczne podziękowanie za wieloletnią, ofiarną działalność i kierowanie podgórskim hufcem.

  Nauczyciel w SZP w Witkowicach. Urodził się 22 lipca 1946 roku w Ostrowitem Rypińskim. W 1956 roku wstąpił do ZHP jako uczeń Szkoły Podstawowej w Ostrowitem. Po ukończeniu SN w Toruniu i Państwowego Instytutu Pedagogiki Specjalnej w Warszawie rozpoczyna pracę zawodową w PZW w Szubinie, gdzie organizuje i przez 6 lat prowadzi drużynę harcerską. Równocześnie kieruje referatem harcerskim w KH w Szubinie. W latach 1972-1975 po przeniesieniu się do Krakowa jest z-cą szczepowego w Szczepie "Korczaka". W listopadzie 1974 roku przechodzi do pracy w Komendzie Hufca Podgórze i przejmuje obowiązki Z-cy Komendanta Hufca. W marcu 1975 roku zostaje wybrany Komendantem Hufca. Funkcję tę pełni do 15 września 1976 roku.

  Mgr fizyki, pracownik naukowy AGH w Krakowie. Urodził się 20 maja 1947 roku w Krakowie. Swoją działalność instruktorską rozpoczął 1 września 1967 roku jako przyboczny 14 DH-y im. Zawiszy Czarnego przy PZW w Krakowie. W rok później przejmuje 14 DH-y i prowadzi ją do stycznia 1971 roku. Równocześnie jest Kierownikiem Referatu Sportu i Turystyki KH, a od 9 marca 1971 roku członkiem Rady i Komendy Hufca Kraków-Podgórze.
  W listopadzie 1971 roku zakłada i prowadzi przez 6 lat Szczep "Czwartacy" im. Szarych Szeregów przy Szkole Podstawowej nr 116 w Osiedlu "Na Kozłówce", doprowadzając go do prawdziwej świetności i zostaje nadal jego Honorowym Komendantem. W międzyczasie od września 1973 roku do marca 1975 kieruje Referatem AL i AZ Komendy Hufca.
  W lipcu 1972 roku zostaje mianowany harcmistrzem. W marcu 1974 roku Konferencja Sprawozdawczo-Wyborcza Chorągwi Krakowskiej wybiera Go członkiem Rady Chorągwi, a w czerwcu 1975 roku - członkiem Prezydium Rady Chorągwi Krakowskiej. W tym samym roku zostaje wybrany zastępcą Komendanta Hufca Kraków-Podgórze, by rok później 15 września 1976 roku przejąć obowiązki Komendanta Hufca Kraków-Podgórze. W lipcu 1974 roku był delegatem na Zlot Młodzieży Polskiej, a w marcu 1977 roku bierze udział w VI Zjeździe ZHP, jako delegat podgórskiego Hufca. W minionym okresie dh Jerzy Klinik był komendantem kilkunastu obozów harcerskich i zimowisk oraz siedmiu kursów instruktorskich.